Chaloempon 的个人资料เว้นที่ว่างไว้ให้เราได้ใ...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
2月12日 ย้ายที่ทำการอาโนนนนน คือแบบว่า หายหน้าหายตาไปนาน แหะๆๆๆๆ
ก็เป็นเพราะว่าช่วงปีใหม่ก็แต่งเค้กทั้งวันทั้ง พ้นช่วงมาก็ทำงานๆๆๆ
เลยเริ่มขี้เกียจมารายงานข่าวสารอ่ะนะ บวกกับเริ่มทำไฮ5 แล้ว
ก็เลยเกิดความคิดขึ้นว่าเอาเป็นว่าไปทำอะไรในไฮ 5 ที่คนอื่นๆก็สามารถเข้ามาดูได้
(คนอื่นๆในที่นี้ หมายถึง คนอื่นๆที่รู้จักแต่ไม่มีเมลอ่ะนะ)
ก็ติดต่อกันทางไฮ 5 เลยแล้วกันนะโอเค
10月30日 ใกล้แล้วจ้าสวัสดี
วันนี้ได้ไปกิน sizzler กับที่บ้านมา ไม่ได้กินพร้อมหน้าพร้อมตาก็ตั้งนาน
ครั้งสุดท้ายก็คงเป็นวันรับปริญญาเฉลิมพล กินจนอิ่มจะอ้วกเลยเหอะๆๆๆ
ช่วงนี้รู้สึกวันแต่ละวันผ่านไปเร็วมากเลย ทำงานๆๆๆๆๆกลับบ้านก็กินๆๆๆๆนอนๆๆๆๆๆ
ปลายเดือนพฤศจิก็จะต้องสอบสอนแล้ว เหอะๆๆๆๆๆเสียวจริงๆเลย
เมื่อวันก่อนโดนเตาอบขนมเป็นรอย สี่เหลี่ยม 2 รอย สวยงามมากเหมือนไปสักมาเลย 555
ยังมี : เฉลียง
เธอเคยบอกว่าเธอไม่มีแม้ใครสักคนหนึ่ง คงลืมว่าอย่างน้อยยังมีฉันไง
วันใดที่เธอมีเพื่อนรุมล้อมเธอหรือยังมีใคร เธอก็จะไม่เห็นฉันเลนคนดี
แม้วันใดหัวใจเธอพ่าย จะมาแพ้ไปกับเธอ
และถ้ามีวันใดน้ำตาเธอเอ่อ จะร้องไห้เป็นเพื่อนกัน
หากเธอสมหวังในวันหนึ่ง ให้รู้ว่าฉันยังแอบเห็นและชื่นชม
หากเธอท้อแท้ฉันยังอยู่ หากแม้ไม่เห็นฉันจงโปรดรู้ไว้ว่าเธอใช่อยู่คนเดียว
เธอเคยบอกว่าเธอไม่มีแม้ใครสักคนหนึ่ง คงลืมว่าอย่างน้อยยังมีฉันไง
วันใดที่เธอมีเพื่อนรุมล้อมเธอหรือยังมีใคร เธอก็จะไม่เห็นฉันเลนคนดี
แม้วันใดหัวใจเธอพ่าย จะมาแพ้ไปกับเธอ
และถ้ามีวันใดน้ำตาเธอเอ่อ จะร้องไห้เป็นเพื่อนกัน
หากเธอสมหวังในวันหนึ่ง ให้รู้ว่าฉันยังแอบเห็นและชื่นชม
หากเธอท้อแท้ฉันยังอยู่ หากแม้ไม่เห็นฉันจงโปรดรู้ว่ายังมี
หากเธอสมหวังในวันหนึ่ง ให้รู้ว่าฉันยังแอบเห็นและชื่นชม
หากเธอท้อแท้ฉันยังอยู่ หากแม้ไม่เห็นฉันจงโปรดรู้ไว้ว่าเธอใช่อยู่คนเดียว อยากให้รู้ว่ายังมีคนอีกคนที่คิดถึงและห่วงใยเสมอ แม้จะไม่ได้เจอกัน แม้จะไม่สำคัญอะไร ตลอดมาและตลอดไป
10月16日 ทำบัตรรอบ 2 แล้วเย้ แก่ขึ้นอีกปีแล้วววววววววววววววววววว
ขอบคุณสำหรับทุกข้อความ ทุกสายที่โทรมาอวยพร ทุกๆคนที่จำกันได้และจำไม่ได้ในะครับบบบบ
ปีนี้ก็ต้องทำบัตรประชาชนรอบ 2 แล้ว แป๊ปเดียวเอง ยังรู้สึกถึงความตื่นเต้นตอนทำบัตรครั้งแรกได้อยู่เลย
คิดๆไปก็รู้สึกว่า นี่เราอยู่มาก็ค่อนชีวิตแล้วเนอะ เร็วจังเลย
อยากเด็ก : ป้าง
ไม่เข้าใจตอนที่เรายังเป็นเด็กชาย สุขเหลือเกินเรื่องราวมากมาย วันทั้งวันไม่เคยต้องคิดอะไร
แล้วเมื่อโตโตขึ้นมาทำไมอ่อนล้า เกิดเรื่องราวมากมายหนักหนา ใหญ่ขึ้นมาต้องเจอแต่เรื่องเลวๆ
* คิดแล้วถ้อยิ่งแก่ยิ่งฟ่อต่อไปจะเป็นยังไง ทุกๆเช้าที่ตื่นขึ้นใหม่ก็แก่ลง
เรื่องร้ายๆก็เกิดขึ้นใหม่จิตใจมันคอยจะหลง ฉันไม่รู้ว่าควรจะลงโทษใคร
อยากกลับไปเป็นเด็กน้อยคอยแบมือขอพ่อขอแม่ มีความสุขแท้ไม่ต้องตอแหลใคร
ยิ่งแก่ลงก็ยิ่งหลงทางเดินที่คิดว่าต้องไป กลัววันสุดท้ายกลายเป็นคนหลงทาง
ก็เพลงนี้มอบให้แก่ผู้ใหญ่ทุกๆคนก็แล้วกัน พยายามทำดีกันให้มากๆก็แล้วกันเพราะ
ชีวิตเรามันสั้นลงทุกลมหายใจ
10月14日 ไม่มีอะไรทำก็ทำไปเถอะก่อนอื่นก็ขอไว้อาลัยแก่ดวงวิญญาณวีรชน 14และ16 ตุลาทุกๆดวงด้วย
โอยๆๆๆๆ วันหยุดทั้งทีแต่ก็ไม่มีอะไรทำ(ที่จริงก็มีบ้างแหละ)
ตอนแรกก็กะจะทบทวนสูตรที่เรียนมาซะหน่อย ตื่นมาก็ขี้เกียจนั่งดูโทรทัศน์อย่างเดียวเลย
รู้ตัวอีกทีก็จะ 2 ทุ่มแล้ว 555 ใช้ทรัพยากรเวลาได้สิ้นเปลืองจริงๆเลยเนอะ แย่ๆๆๆ
อยากเรียนภาษาอ่ะ ทั้งภาษาอังกฤษ จีน ญี่ปุ่นเลย อยากพูดได้จังใครพอมีทางช่วยได้บ้าง
แต่จะหวังพึ่งคนอื่นก็ไม่ได้ ตัวเองยังพยายามไม่เต็มที่เลยเนอะ
เฮ้ออออออออ ทำไงจะให้มีอารมณ์ขยันได้น่อออออออ เดี๋ยวนี้ไฟมันมอดๆยังไงไม่รู้
ตอนก็กำลังเบิกบานใจหลังจากที่ไม่ได้รู้สึกแบบนี้มานาน ก็ไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้มันจะอยู่อีกนานรึเปล่า
เพราะความสุขมักจะผ่านไปเร็วเสมอ เดี๋ยวความทุกข์ก็จะมาเคาะประตูเรียกอีก
ชีวิตคนมันก็แบบนี้แหละเนาะ
ความรักเป็นเช่นนี้ : ส้มโอคลับ
ความรักเอยที่ฉันเคยได้รู้ ให้ฉันคอยเฝ้าดูว่ารักเป็นเช่นไร
ก็เป็นเช่นนี้อย่างที่ใจฉันรู้ดี และรักขึ้นทุกทีไม่รู้อีกนานเท่าไร
* ที่เคยถามตัวเองว่าทำไมจึงต้องรอและทุ่มเททุกอย่าง
ตั้งแต่พบคนหนึ่งคนนั้น...และฉันพึ่งเข้าใจ
ให้ฉันเต็มใจจะรอ ให้ฉันเต็มใจจะช้ำ
ให้ฉันรู้ว่าคนหนึ่งทำเพื่ออีกคนนั้นเป็นเช่นไร
และฉันมีเพียงแค่ฝัน ที่จะรักอย่างนี้เรื่อยไป
ไม่หวังจะได้อะไรเมื่อได้รู้...ความรักเป็นเช่นนี้เอง (*)
ความรักเอยเจ้าจะเคยรู้ไหม ว่าฉันเพลียหัวใจที่เฝ้าแต่คิดถึงคนๆนั้น...ความรัก
เพลงอะไรก็ไม่รู้ซึ้งจริงๆ หากเคยรักใครซักคนจริงๆแล้วละก็จะเข้าใจในบทเพลงนี้อย่างถ่องแท้แน่นอน
10月9日 อย่าไปไหนอีกได้มั้ยอย่าไปไหนอีกได้มั้ย
สวัสดีทุกคน ไม่ได้เขียนมาสักพักนึงเนอะ พอดีไม่รู้เขียนอะไร
ช่วงนี้ก็ไม่มีไรมาก ทำงานไปเรื่อยๆ ล่องลอย ไปวันๆ
ก็จะกินเจแล้ว เฉลิมพลกะทีบ้านก็กินด้วย แต่ที่จริงก็อยากกินทั้งเจทั้งชอแหละ
เพราะอดกินขนมที่ทำเลย...เซ็ง แถมกินเจแล้วจะหิวง่ายด้วยอ่ะ
สำหรับหัวข้อในบล็อคนี่หลายคนคงคุ้นกัน แน่นอนว่ามาจากหนังเรื่องสายลับจับบ้านเล็ก
ที่เฉลิมพลพึ่งได้ไปดูมา ที่จริงก็อยากไปดูตั้งแต่เริ่มเข้าแล้วแต่ก็ไม่ได้ไปสักที
จนวันนี้มีโอกาส+อารมณ์+ตังค์เลยไปดูมา ก็สนุกดี ดูแล้วก็คิดว่ามันจะมีจริงรึป่าวนะ
ผู้ชายแบบนี้ แล้วก็ผู้หญิงแบบนี้ งงกันละสิ ผู้ชายแบบนี้ก็คือผู้ชายที่ไม่สนใจว่าจะเป็นไรมาก็จะรับได้(เหมือนในเพลงนั่นแหละ)
สำหรับผู้หญิงก็คือคนที่แบบเคยทำทุกอย่างเพื่อเงินแล้วคิดจะมาเลิกเพราะเจอคนอย่างพระเอกอ่ะนะ
ในความรู้สึกมันอาจจะไม่มีละมั้ง เหอะๆๆ ช่างมันเถอะยังไงมันก็แค่ในหนังละนา
ไม่จบเหมือนหนัง จั๊ก
บนระเบียงที่มีดวงจันทร์ฉาย มีผู้ชายผู้หญิงและฟ้าที่เต็มไปด้วยแสงดวงดาว เขาก็คงจะสุขล้น
ยืนจับมือประคองสบตากัน มีถ้อยคำหนึ่งคำที่ย้ำสัญญาว่าจาดนี้ไม่เปลี่ยน เขาจะรักกันเรื่อยไป
* ก็เป็นหนังรักๆ ที่จบไป ยิ่งซึ้งยิ่งเหงาเกินทน เจ็บกับรักของฉันที่ผ่านไป
ก็คิดว่ามันจะมีก็แต่ในหนัง เท่านั้นเอง รักแท้ๆที่มีตัวตน
มันก็แค่ในหนัง เท่านั้นเอง ถึงจะหวังให้เกิดสักหน
แต่ความรักนั้นไม่เคยยืดยาว รักที่หวังไม่เคยทานทน (ไม่ได้จบเหมือนหนัง)
บนระเบียงที่มีดวงจันทร์ฉาย มีผู้ชายผู้หญิงและฟ้าที่เต็มไปด้วยแสงดวงดาว เขาไม่เคยต้องเสียใจ (*)
เวลาดูหนังหรือละครที่ไรจะคิดเพลงนี้ทุกทีเลย ทำไมเราไม่เป็นแบบในหนังมั้งน้อออ (อิจฉาพระเอก)
แต่มันก็เท่านั้นแหละเพราะ ชีวิตจริงมันยิ่งกว่าละครอยู่แล้ว555
"อย่าไปไหนอีกได้มั้ย" จะมีวันได้พูดคำนี้กับใครมั้ยน้า
9月28日 เปิดซิงสวัสดีพี่น้อง
มาครั้งนี้มีข่าวดีจะมาบอกว่าๆๆๆ
เฉลิมพลไปทำงานสายเป็นครั้งแรกแล้ว!!!
ด้วยโชคชะตาและความซวย
เริ่มด้วยเมื่อวันจันทร์โดนเจ้าหน้าที่รถใต้ดินจับ+ปรับ200(ยังดีที่เงินเดือนออกวันนั้นพอดี)
เพราะยังใช้บัตรประเภทนักเรียนนักศึกษาอยู่เลยไม่มีบัตรใต้ดินใช้
เลยใช้บัตรรถไฟฟ้าที่ได้มาฟรีจากพี่สาวแทน
ในวันรุ่งขึ้นก็เลยจะนั่งรถไฟฟ้าไปทำงาน เหมือนรถไฟฟ้าจะรู้ว่าจะขึ้น
มันก็เลยเสียไม่สามารถให้บริการได้อยู่เกือบ 40 นาที
แต่เฉลิมพลรอแค่ 10 นาทีก็เริ่มรู้ชะตากรรมแล้วว่าไปไม่ทันแน่ๆ
จึงรีบนั่งรถเมล์จากราชดำริไปสามย่านเพื่อขึ้นใต้ดิน แล้วต่อพี่วินไปถึงที่ทำงานก็ เกือบ 9 โมง
แต่ที่สบายใจก็เพราะรู้ว่าตัวผู้จัดการของเฉลิมพลก็นั่งรถไฟฟ้าเหมือนกันมันก็ต้องมาสายด้วยแน่นอน555
อาทิดนี้ก็เรียนขนมปังละกินกันอร่อยไปเลย น้ำหนักขึ้นมาโลกว่าแล้วจะคิดว่าคงยังไม่หยุดแค่นี้
ต้องรีบออกกำลังกายซะแล้วก่อนที่จะสายเกินไป
ขอดาว Portait
ขอ...ฉันขอนั่งคุยด้วยได้ไหมดวงดาว ไม่มีอะไรจะทำขอนั่งคุยกันจนเช้า
ก็เหงา...เพราะใครหนึ่งคนนั้นกลับมาเดินแยกทาง
ดาว...ฉันมันไม่ดีพอให้รักใช่ไหม หรืออันที่จริงตัวฉันโชคร้ายไม่เคยเจอะใคร
ที่เค้า...รักจริงอย่างตัวฉันหลอกลวงกันทุกที
* ดาวเธอเองก็อยู่บนฟ้า หากว่ามีเวลาช่วยฉันสักที
ถ้ามองจากบนฟ้า อาจจะเห็นว่าความรักแท้ยังมี
ฉันนั้นเจอแต่คนใจร้าย และสุดท้ายก็ต้องเจ็บช้ำทุกที
ขอดาวช่วยตามหา ช่วยกันมองหาหาคนใจดี
ดาว...เธอเคยได้ยินเรื่องรักแท้บ้างไหม ฉันเพียงอยากรู้อยากเห็นหน้าตามันเป็นอย่างไร
ไม่รู้...ต้องรออีกนานไหมกว่าจะเจอสักที (*,*)
คิดว่าทุกคนคงเคยมีอารมณ์แบบนี้ ผิดหวัง เสียใจ จนคิดอะไรไม่ออกก็โทษเวรกรรม
ไปนั่งคิดหวังพึ่งสิ่งที่มองไม่เห็น ยังไงก็ลองพิจารณาตัวเองให้ดีก่อนก็แล้วกันว่ามันเพราะอะไร
ทุกอย่างมันอาจจะเกิดมาจากตัวเราก็เป็นได้นะ ลองคิดดู 9月17日 โอเค เข้าใจเย้!! ได้อัฟเดดซะทีหลังจากที่ไม่ได้ทำมา 2 อาทิดได้
พอดีอยู่ในช่วงอารมณ์เซ็งๆ+ ขี้เกียจ + เน็ตมีปัญหา
วันนี้มีโอกาส+ อารมณ์เลยมานั่งทำซะให้หาคิดถึงกัน
ช่วงนี้ก็เลิกงานดึกเกือบทุกวันยิ่งศุกร์กะเสาร์นี่ถึง ทุ่มนึงเลย
แต่ก็ดีเริ่มชินๆกะงานกะพี่เค้าแล้ว พี่ๆทุกคนก็เฮฮาเป็นกันเองดี
สัปดาห์นี้ได้มาเรียนที่สยามเปลี่ยนบรรยากาศ ก็ดีแปลกไปอีกแบบ
ที่นี่เพื่อนเยอะดี(แมลงสาบ) เล่นวิ่งไล่จับกันสนุกสนาน
ก็ไม่มีไรมากปิดด้วยเพลงเหมือนเดิม
คิดไม่เท่ากัน : เจี๊ยบ วรรธนา
ก็ตกลงฉันนั้นเพ้อไปเองที่ฝันที่จริงใจ ที่จริงแล้วเธอไม่จริงจังเธอไม่เท่าไหร่
ก็ฉันไม่รู้ก็ฉันคนจริงอยากรักก็รักไป ก็ผิดที่ฉันยังคิดไม่เท่าเธอก็ไม่เป็นไร
*ก็เจ็บตัวกันเลยนิดหน่อย เจ็บกันเลยมากหน่อย
ปั่นป่วนน้อยๆที่ต้องทำความเข้าใจกับคน
ก็อยากไปไกลๆสักหน่อย อยู่กับตัวเองซะบ้าง
กลับมาจะคิดจะฝันให้น้อยเท่าคนอย่างเธอ
** ก็ตกลงฉันนั้นคงต้องไปไปให้ไกลเธอ จะกลับมาหาเธอในสักวันเมื่อฉันได้เข้าใจ
ก็ฉันไม่รู้ก็ฉันคนจริงอยากรักก็รักไป ก็ผิดที่ฉันยังคิดไม่เท่าเธอก็ไม่เป็นไร (*,**)
ก็ผิดที่คนเราคิดไม่เท่ากันไม่เห็นเป็นไร
สำหรับเพลงนี้ก็นะความหมายตรงๆ ในเมื่อคนเราคิดไม่เหมือนกันก็ไม่เป็นไร
8月24日 เงินเดือนเดือนแรก จ้า โอ้!! เงินเดือนเดือนแรกออกแล้วเอาไปทำอะไรดีน่า(ทำอย่างกับเยอะ555)
คงเก็บอย่างเดียว แล้วก็แบ่งให้พ่อกะแม่(แค่แบ่งให้ก็หมดแล้ว)
ก็ทำงานมา 2 สัปดาห์แล้วเรียนทำไปตั้งหลายอย่าง ทั้ง คุ้กกี้ พาย ขนมปัง
เยอะแยะไปหมด กินกันให้กระเพาะระเบิดไปเลย ให้แม่เอาไปแจกชาวบ้าน
ก็ต่างพากันชื่นชมและรอคอยการกลับมาของเฉลิมพลอยู่ทุกวัน(ซะงั้น)
ก็ดี ตอนนี้ได้แผลที่โดนถาดอบขนมมา 3 แผลแล้วพี่เค้าบอกว่าโดนครบ 10 เมื่อไหร่จะเก่ง
แต่เฉลิมพลว่าต้องโดนเยอะกว่านั้นแน่เลย เพราะซุ่มซ่าม เฟอะฟะ + กับชอบบู๊ กับเตาอบอยู่เรื่อย
โอย.. วันจันทร์นี้มีสอบทฤษฎีด้วยละจะทำได้รึป่าวก็ไม่รู้ยังไม่ได้อ่านเลย
สำหรับวันนี้ก็มีเพลงแนะนำอีกแล้ว(คงมีตลอดเลยละ อยู่ที่ความขยัน)
เธอใช่ไหม,Along the way : jay-c
* กับชีวิตหนึ่ง ที่ฉันต้องการจะมี * Along the road an angel guides my way
สักคนที่ดี ที่พร้อมจะเดินกับฉัน through night and day her guides light will stay
ใครคนนั้น...ใครสักคนที่คิดว่ามั่นใจ and carry on carry on though all the hardships
แม้สิ่งที่ฝันมันยังห่างไกล and turns darkness into rays
เธออยู่ไหน...เธอคนนั้นที่ฉันยังเฝ้ารอ that will shine light the way when I'm sorrow
แค่เพียงขอมีเธออยู่จริงก็พอ ลา...ลา...ลา... Until darkness simply fades away la...la...la...
** เก็บความรู้สึก ที่ฉันต้องการจะให้เธอ ** Along tha way she's always there to stay
หากเพียงได้เจอ ก็หวังว่าเธอจะเข้าใจ to hold my hand. She lead me like a star
ในตัวฉัน...ในชีวิตที่คล้ายจะว่างเปล่า that will shine just in time when I'm in trouble
อยากจะรู้ว่าเธออยู่ไหน looking for another way
ได้ยินไหม...มันคือเสียงที่มาจากหัวใจ She will come to light the way in time of sorrow
ร่ำเรียกร้องว่าเธอใช่ไหมที่ฉันรอ ลา...ลา...ลา... Until darkness simply fades away la...la...la...
ผ่านวันและคืนมาแสนนาน อยากรู้ว่าเธออยู่ไหน So time will pass and song won't last, but she'll always stay
จะมีบ้างไหม ขอเพียงแค่ใครสักคน.....นั้น.... She's there to stay with me along the way...ha...
(*,**)
เพลงทำนองเดียวกันแต่มีเนื้อทั้งไทยและอังกฤษ และมันก็เพราะไปคนละแบบ คนละอารมณ์แต่มีใจความเดียวกัน
เป็นเพลงที่เก่าพอควรประมาณตอน ป.5-6 มั้ง ช่วงโดมชุดแรกกับจักรยานสีแดงน่ะ(อ้างอิงจากหนังสือเพลง)
ตอนนั้นที่บ้านมีเทปแต่มันก็หายไปไหนไม่รู้ เฉลิมพลก็สืบค้นเสาะหาเพลงชุดนี้มาตลอด จนสุดท้ายก็ได้มา(ต้องขอบคุณพี่จ๊อบมากๆเลย)
สำหรับเพลงนี้แล้วเฉลิมพลก็มีความซาบซึ้งประทับใจในบทเพลงนี้อยู่มาก
ยิ่งในท่อน "หากเพียงได้เจอ ก็หวังว่าเธอจะเข้าใจ ในตัวฉัน...ในชีวิตที่คล้ายจะว่างเปล่า"
รู้สึกมันตรงกับตัวเองยังไงก็ไม่รู้ เพราะชีวิตมันก็ไม่มีอะไรจริงๆ หวังว่าจะมีคนเข้าใจจริงๆอ่ะนะ(จะเจอมั้ยเนี่ย555)
ไว้เจอกันในblogหน้าเด้อออ ง่วงแล้วนั่งทำมาตั้ง 2 ชั่วโมงแหนะ(นานจัง)
8月22日 อยากทำมานานแล้ว : ทุกคืนวันด้วยความที่เฉลิมพลเป็นคนชอบฟังเพลงอ่ะนะ
ก็เลยมีความคิดอยากจะแนะนำเพลงเพราะๆที่เฉลิมพลชอบ(คนอื่นคงไม่ชอบ)
อาจจะมีเก่า ใหม่บ้าง(คงเก่าซะส่วนใหญ่) ดังบ้างไม่ดังบ้าง
อาจจะรู้จักบ้าง หรือไม่เคยได้ยินเลย ที่จริงถ้ามันอัพโหลดขึ้นมาได้ก็จะทำอยู่(แต่ทำไม่เป็น)
ก็ลองหาฟังดูแล้วกันหรือสนใจก็บอกมาจะส่งเมลไปให้ก็แล้วกัน
สำหรับเพลงแรกที่จะแนะนำนั้นก็คือ
เพลง ทุกคืนวัน
โฮ โฮโฮ่โฮ้โฮ๊ ทุกคืนวัน ทุกคืนวัน โฮ โฮโฮ่โฮ้โฮ๊
ทุกคืนวัน ทุกวันฉันผ่านคืนหนาวที่เดียวดายได้เพราะมีเธอ มีฝันที่แสนไกลสุดสายตา ฉันคงไม่อาจนึก ว่าฝันไปในภาพลวงตาที่สร้างขึ้นมาด้วยตัวเอง แต่ฝันเหล่านั้น คือความหวังที่มี ที่นี้ ทุกคืนวัน ทุกวันฉันผ่านความเหงาที่เดียวดายแต่เพราะมีเธอ มีฝันที่สวยงามสุดสายตา
ฉันคงไม่อยากจะรู้ ไม่เข้าใจ ว่าภาพลวงตามันสร้างขึ้นมา.....ด้วยตัวเอง
เป็นเพลงประกอบภาพยนต์ เรื่อง หมานคร (เคยดูกันรึป่าว) เป็นหนังที่เฉลิมพลชอบมาก
แปลก แหวกแนวและมีความหมายดี(ที่ตีความเองนะ) ดูไปเป็นสิบรอบแล้ว
ลองเข้าไปฟังดูใน http://beary.exteen.com/20051023/entry-1
ก็เป็นเพลงที่ชอบมากประกอบกับเนื้อหาของหนังเรื่องนี้ด้วย เพลงนี้เป็นอารมณ์ของคนที่
กำลังคิดถึงคนคนนึงมาก จนดูเหมือนว่ากำลังหลอกตัวเองอยู่ทุกวัน แต่มันก็เป็นสิ่งเดียวที่เขา
จะทำได้เเค่นั้นเอง เพื่อให้สามารถผ่านวันแต่ละวันไปได้ คงจะเคยเป็นกันบ้างใช่มั้ยละ
หวังว่าจะชอบกัน รอติดตามเพลงที่แนะนำในคราวหน้าก็แล้วกัน
8月15日 มนุษย์เงินเดือนสวัสดีทุกๆท่าน
ทำงานมา 2 วันแล้ว จะพูดว่าทำงานมันก็ยังไม่ค่อยถูก
คือตอนนี้ ที่บริษัทจะอบรมการทำเบเกอรี่ให้ก่อน(เข้าไปนั่งเรียนกับคนที่มาเรียน)
ตอนนี้เรียนหลักสูตรเพื่อประกอบธุรกิจ 4 สัปดาห์ จันทร์-ศุกร์ เรียนทั้งวัน
เมื่อวานกับวันนี้เรียนทำคุกกี้(กินยังไม่หมดเลย)
และมีสอนทฤษฎีด้วย ยังดีที่มีอ่านทบทวนไปก่อนบ้าง เลยรู้เรื่องขึ้นเยอะ
เรียนทั้งหมด 9 คน จับคู่ต่อ 1 กลุ่ม เลยได้อยู่คนเดียว ก็ดีได้ทำเต็มที่
เพราะอีกคนยังไม่มาเรียนเลย ขอให้ไม่มาตลอดแล้วกัน
มีผู้ชายกลางคน 1 วัยรุ่นเดียวกันอีก1 อาม่า 1 สาวอายุคงพอกัน 1(เรียกเฉลิมพลว่าพี่ด้วย)
ที่เหลือก็เป็นแม่บ้านอายุประมาณ 30 - 40 คน แต่ก็ยังไม่ค่อยได้คุยกะใครเท่าไหร่
พอเรียนเสร็จก็ช่วยพี่ๆเตรียมของเพื่อสอนในวันถัดไป
คือ พี่ๆ เค้าตั้งชื่อให้ด้วยบอกว่า ชื่อ "พอล"แล้วกัน ซึ่งเฉลิมพลได้รู้เบื้องหลัง(เพราะมีเพื่อนอยู่อีกแผนก)
ว่า พี่ๆเค้าได้คุยกันว่า ตอนแรกเรียก "พอล"(มาจากเฉลิมพล) ไปก่อน หากเกิดมีอาการสาวแตกขึ้นมาจะเรียกว่า "พอลล่า" แทน
อ่ะนะ พอพี่ๆเค้าเจอตัวจริง บอกกันว่าต่างจากที่คิดไว้เลย (แล้วคิดไว้ไงละ คงไม่ค่อยดีเท่าไหร่)
ส่วนวันเสาร์จะเรียนอย่างอื่น ตามตาราง อ้อ ลืมบอกว่าเข้างาน 8.30 เลิก 17.00(พี่เค้าบอกว่าไม่เคยได้ออกตรงซักวัน)
การเดินทางก็ นั่งใต้ดินจากหัวลำโพง ขึ้นที่ สุขุมวิท แล้วก็เดินประมาณ 3-4 ป้ายรถเมล์รวมทั้งหมดก็ประมาณ 40นาที
ที่เดินก็เพราะ ถือเป็นการออกกำลังกายไปในตัว และจะให้ขึ้นรถไฟฟ้ามันก็เสียอีก 15 บาท
เร็วขึ้นอีก 5-7 นาทีเอง หรือนั่งรถเมล์รถมันก็ติด เลยคิดว่าเดินนี่แหละโอเคแล้ว
ก็ประมาณนี้ที่กล่าวมา มีอะไรคืบหน้าจะมาเล่าก็แล้วกัน ขอบคุณที่กำลังใจที่ให้มา
"หากได้ทำงานที่รักแล้ว ก็จะไม่มีวันไหนที่ได้ทำงานเลย" 8月7日 ยิงตรงสวัสดีผู้ติดตามสเปชของเฉลิมพล
มีข่าวดีมาบอกว่า.....ขณะนี้ได้งานทำแล้ว!!!
อาจจะงงกันทำไมได้เร็วจัง ก็จะขออธิบายพอสังเขปก็แล้วกัน
เมื่อวานไปสมัครที่ โรงเรียนสอนทำอาหาร+เบเกอรี่ UFM
อยู่แถวๆเอ็มโพเรี่ยม(ไฮโซเกินไม่ค่อยเหมาะกับตัวเองเท่าไหร่)
ก็ไปสมัครได้สอบสัมภาษณ์กับพี่ที่เป็นผู้จัดการท่าทางใจดี(มั้ง)
คุยกันไปคุยกันมาอยู่สักพัก เฉลิมพลก็คุยตามสไตล์ตัวเอง(บางทีก็ตรงเกินไป(ตอแหลไม่เป็นด้วยสิ))
แล้วพี่เค้าก็บอกว่า"รับเลยแล้วกัน" ก็เลยได้งานด้วยประการฉะนี้
เป็นการหางานที่รวดเร็วจริงๆ สมัครที่แรกก็ได้เลย(ไม่รู้จะสมัครที่ไหนต่อด้วย555)
เมื่อเช้าเค้าโทรมาบอกว่าจะให้เริ่มงาน 14 นี้ ก็รอติดตามชีวิตการทำงานของเฉลิมพลต่อไปแล้วกัน
"อย่านอนตื่นสาย อย่าอายทำกิน อย่าหมิ่นเงินน้อย อย่ารอคอยวาสนา"
8月3日 ประกาศจุดยืนวันนี้บอกพ่อไปแล้วว่าจะไปหางานทำ ในที่สุดก็ได้บอก รู้สึกผิดจัง......
แต่มันก็น่าจะเป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้ว
ตอนนี้พยายามทำresumeอยู่ มันก็ยากตรงที่ต้องทำเป็นภาษาปะกิดนี่สิ
ไม่รู้จะแปลยังไงดี ดันทำอะไรมาเยอะด้วย เฮ้ออออ เซ็งงงงงง
ปล่อยวัน เวลา ผ่านไปอย่างไร้ความหมาย......
8月1日 เปิดตำนานฮัลโหล เทส
ถึงเวลาที่เฉลิมพลจะได้บันทึกร่องรอยการเดินทางแล้ว
ยังไงก็ช่วยๆมาอ่านกันบ้าง เผื่อว่าจะหายคิดถึง
จะพยายามอัฟบ่อยๆแล้วกัน
สวัสดี ขอให้มีความสุข
เฉลิมพล
|
|
|
